021-22905551

گیاه‌شناسی فلفل دلمه‌ای

کمی درباره گیاه‌شناسی فلفل دلمه‌ای بخوانیم

 

فلفل دلمه‌ای که به فلفل شیرین نیز مشهور است، یکی از محبوب‌ترین فلفل‌های Capsicum annuum و بومی مرکز و شمال آمریکای لاتین است.از منظر گیاه‌شناسی  فلفل دلمه ای با نام Capsicum annuum شناخته می‌شود و به گروه بادنجانیان (solanaceae) شامل فلفل هندی، فلفل تند، سیب‌زمینی، گوجه فرنگی و بادمجان تعلق دارد.

 فلفل دلمه‌ای غلاف‌های میوه‌ای هستند که روی گیاه فلفل دلمه‌ای رشد می‌کنند. تندی ملایم و در عین حال شیرینی دارند که آن‌ها را به طعمی محبوب برای دستور پخت‌های مختلف تبدیل کرده است.

 از نظر گیاه‌شناسی فلفل دلمه ای، بوته‌ای کوچک و پایدار از خانواده بادنجانیان یا Solanaceae است.

 نام‌های دیگری که انواع فلفل دلمه‌ای را به آن می‌شناسند عبارت‌اند از: فلفل آفریقایی، فلفل Capsicum، Cayenne، فلفل Cayenne، چیلی، فلفل گیلاسی، فلفل چیلی، فلفل کریسمسی، فلفل مخروطی، فلفل سبز، Halapenos، فلفل مجارستانی، فلفل Jalapeno و نام‌های فراوان دیگر.

 فلفل دلمه‌ای به عنوان سبزیجات، به صورت خام یا پخته مصرف می‌شود. درست مثل سایر فلفل‌ها، فلفل دلمه‌ای نیز گاهی خشک و پودر می‌شود و در این حالت به عنوان پاپریکا شناخته می‌شود.

این فلفل‌ها کالری کمی دارند و سرشار از ویتامین سی و سایر آنتی‌اکسیدان‌ها هستند. همین مواد مغذی، فلفل دلمه‌ای را به یک ماده غذایی سالم تبدیل می‌کند.

فلفل دلمه‌ای قدمتی طولانی در کشت و استفاده دارد. ۷هزار سال پیش از میلاد، توسط بومیان آمریکای جنوبی و مرکزی مصرف می‌شد و حدود ۲هزار سال بعد، در مناطق دیگر کشت شد. پری و فلانری (۲۰۰۷) از وجود این گیاه در غار Guilá Naquitz در اوآخاکای مکزیک خبر دادند. ایالت اوآخاکا یکی از مراکز مبدأ رشد فلفل دلمه‌ای است و قدمت باستان‌شناسی آن به ۶۰۰ تا ۱۵۲۱ قبل از میلاد برمی‌گردد. گفته شده که این نوع فلفل حداقل برای یک قرن بخشی از رژیم غذایی مکزیکی‌ها را تشکیل می‌داده است.

پس از دوره اولیه استعمار اسپانیا در قاره آمریکا، این گیاه به اروپا آورده و بعد از آن به سایر مناطق گرمسیری، نیمه‌گرمسیری و معتدل برده شده است.

در دورانی که امپراتوری عثمانی تا شمال مجارستان گسترش یافته بود، این گیاه توسط ترک‌ها به اروپای مرکزی برده شد. به نظر می‌رسد که ترک‌ها اولین بار در سال ۱۵۱۳ در هرمز که مستعمره پرتغالی‌ها در خلیج فارس بود، با این گیاه روبه‌رو شده‌اند.

ساختار گیاه

 

فلفل دلمه‌ای بوته علفی کوچک، دارای شاخه، عمدتاً برافراشته، یک‌ساله یا چندساله با طول ۳۰ تا ۸۰ سانتی‌متر است. این گیاه برای رشد مناسب به محیط گرم نیاز دارد و خاک شنی با زهکشی مناسب را ترجیح می‌دهد.

 این گیاه نمی‌تواند مقدار زیاد نمک در خاک و سرما را تحمل کند. دارای ریشه‌ای عمیق است. برگ‌های آن تکی یا زوج، یکی در میان، با دم‌برگ ۴تا۷ سانتی‌متری، براق، پایه باریک و حاشیه موج‌دار است.

 گل‌های آن کوچک، سفید و آویزان هستند. کاسه گل ۲2 تا ۳ در۳ میلی‌متر ، موج‌دار و سبز است.

 

میوه فلفل دلمه‌ای

 

فلفل دلمه ای میوه گیاهی خاص از خانواده بادنجانیان است که معمولاً به اشکال مختلف گوشتی، آویز، توخالی  و دارای ابعادی تا ۱۵ سانتی‌متری دیده می‌شود. این فلفل‌ها در ابتدا سبزرنگ هستند و زمانی که برسند اغلب به رنگ‌های قرمز، نارنجی، زرد، سفید، قهوه‌ای یا بنفش درمی‌آیند.

 تغییر رنگ در بیشتر ارقام تجاری، سبز به قرمز، سبز به زرد یا سبز به نارنجی است. معمولاً میوه‌های فلفل دلمه‌ای بنفش و سفید در زمان رشد به این رنگ‌ها درمی‌آیند و هیچ‌گاه سبزرنگ نیستند.

 پوست فلفل دلمه‌ای معمولاً صاف است. طعم تلخ آن با رسیدن به طعم شیرین تبدیل می‌شود. دانه‌های آن گرد و به هم پیوسته، زرد کم‌رنگ، با عرض ۳تا۵ میلی‌متر است. فلفل دلمه‌ای ترکیبی عالی از طعم ملایم و بافت ترد است.

 نوع سبز و بنفش آن طعم کمی تلخ و نوع زرد، قرمز و نارنجی آن طعمی شیرین‌تر دارد. فلفل دلمه‌ای صرف‌نظر از اینکه چطور طبخ شود، کباب شود، تفت داده شود یا درون آن مثل دلمه پر شود، طعم خاصی دارد.

1.5 2 votes
Article Rating
guest
0 نظرات
Inline Feedbacks
View all comments